มุ่งสู่ประภาคาร

เป็นไปไม่ได้ที่เราจะมุ่งหวังและแสวงหา
หนทางสู่ ประภาคาร ที่มองเห็นได้ด้วยสายตา
เพราะบางครั้งท้องทะเลแห่งชีวิตบอกเราว่า
ประภาคาร อาจไกลเกินเอื้อมสุดไขว่ขว้า
และไม่มีประโยชน์ใดหากจะไปให้ถึงที่แห่งนั้น

มุ่งสู่ประภาคาร เป็นเสมือนอัตชีวประวัติของ เวอร์จิเนีย์ วูล์ฟ เพราะเรื่องราวของครอบครัวแรมซีย์ คือภาพสะท้อนบิดามารดา ครอบครัวของเธอ ชีวิตในวัยเยาว์ และความสัมพันธ์รูปแบบต่างๆ ที่วูลฟ์ ประสบและเรียนรู้มาตั้งแต่เด็ก นวนิยายเล่มนี้ยังเสนอภาพการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการเมือง ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากสงครามในช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบนั้นอีกด้วย ทำให้วูล์ฟได้รับความเจ็บปวดตั้งแต่วัยเยาว์จนถึงช่วงชีวิตสมรส ความเจ็บปวดนั้นค่อยๆ กลืนกินเธอ

นวนิยายเล่มนี้ มีวิธีการเขียนแบบกระแสสำนึกที่แปลกใหม่ลื่นไหลและการเลือกใช้ถ้อยคำไพเราะดังบทกวี ทำให้ มุ่งสู่ประภาคาร เป็นนวนิยายที่ได้รับคำแนะนำมากที่สุดเล่มหนึ่ง และควรค่าแก่การอ่านมากเล่มหนึ่ง