พวกเขาหาว่าผมถูกผีหลอก

สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อเสิ่นเจี้ยนกั๋ว เป็นครูสอนด้านคุณธรรมกฎหมายกับปรัชญามาร์กซิสต์ในโรงเรียนตอนกลางคืน บางครั้งจะวิเคราะห์นโยบายและมาตรการใหม่ ๆ ในช่วงนี้ให้นักเรียนทั้งหลายฟังด้วย
ผมมีสอนในช่วงดึกทุกวัน แต่กลางวันไม่ยักเคยเห็นนักเรียนกับเพื่อนร่วมงาน ห้องเรียนที่สถาบันฝึกอบรมหามาให้ล้วนเป็นโรงเรียนร้าง โรงพยาบาลร้าง หรือไม่ก็บ้านร้าง รถบัสที่มารับส่งผมเลขทะเบียน 444 มักโผล่หน้ามาบ้านผมตอนเที่ยงคืนและหายไปก่อนตีห้าตลอด ตรงเวลาสุด ๆ
อะไรนะ? พวกคุณบอกว่าผมเจอผีแล้ว? เป็นไปไม่ได้ ในฐานะผู้ยึดมั่นในวิทยาศาสตร์อย่างผม ไม่มีทางเชื่อว่าโลกนี้มีผีหรอกนะ!
ช่วงนี้ผมแค่กลุ้มอยู่หนึ่งเรื่อง สถาบันฝึกอบรมช่วยขยับเวลาสอนขึ้นหน่อยได้ไหม สักสองทุ่มไม่ได้เหรอ? ผมเนี่ยไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน แต่กลัวหัวล้านนะเฮ้ย
หมายเหตุ: เป็นนิยายสั้น แนวสบาย ๆ หวานนิด ๆ เป็นเรื่องราวของนายเอกที่มีหัวใจในการเป็นครู (แต่ขัดสนเงินบ่อย ๆ) x พระเอกเทียนซือผู้ชอบทำตามใจตัวเอง (แต่ว่ามีเงินนะ)