Jongens van glas

De achttienjarige Blue Boy is van school gestuurd en door zijn vader verstoten wegens 'onzedelijk gedrag'. Hij belandt in het stadspark van Taipei en wordt opgenomen in de 'glazen gemeenschap', een kring van homo-prostitués. Samen met zijn vrienden, die een vervangende familiekring vormen voor zijn weggelopen moeder en zijn overleden broertje, probeert Blue Boy een zelfstandig bestaan op te bouwen..

Deze beroemde roman van de Taiwanees-Amerikaanse auteur Pai Hsien-yung (1937) is een werk uit de vroege jaren tachtig. Het werd jaren geleden al vertaald in het Engels en is ook verfilmd. Het boek beschrijft de emotionele ontwikkeling van een jonge homo-prostitué in Taipei, de hoofdstad van Taiwan. Door de ogen van deze hoofdpersoon maakt de lezer ook kennis met andere leden van de homogemeenschap. De nadruk van de roman ligt op de levensverhalen van de verschillende personages, waarin vaak de relatie tot de vader centraal staat, en waarin gevoelens van marginaliteit of verstotenheid voortdurend aan de oppervlakte komen. In sommige passages lijkt Pai te wijzen in de richting van een allegorie: de verstotenen in het homopark in Taipei staan model voor de gemeenschap van vasteland-Chinezen die in 1949 naar Taiwan moesten uitwijken. Belangrijker dan dit soort mogelijke politieke interpretaties zijn echter de vaak ontroerende individuele portretten die Pai schildert.