Μπούντενμπροκ

Οι πρωινές αυτές μικρές συζητήσεις με τον έξυπνο μπαρμπέρη ήταν η εισαγωγή στις πιο ζωντανές και δραστήριες ημέρες, τις πέρα ως πέρα γεμάτες με σκέψεις, λόγους, εμπορικές πράξεις, γραπτά, υπολογισμούς. Πηγαινέλα... Χάρις στα ταξίδια του, τις γνώσεις του, τα ενδιαφέροντά του ο Τόμας Μπούντενμπροκ ήταν στο περιβάλλον του ο λιγότερο στενόμυαλος αστός, και σίγουρα ο πρώτος που θα μπορούσε να νιώσει τη στενότητα και μικρότητα των συνθηκών μέσα στις οποίες κινιόταν. Αλλά έξω, στην ευρύτερη πατρίδα του, ύστερα από την άνθιση του δημόσιου βίου που είχαν επιφέρει τα χρόνια της επανάστασης, είχε ακολουθήσει μια περίοδος νάρκης, στασιμότητας και στροφής προς το παρελθόν, πολύ άγονη και κενή, ώστε να απασχολεί ένα ζωντανό νου· έτσι λοιπόν κατείχε αρκετό πνεύμα ώστε να κάνει το ρητό περί της απλά συμβολικής σημασίας κάθε ανθρώπινης πράξης αγαπημένη του αλήθεια και να θέτει όλα όσα κατείχε σε θέληση, ικανότητες, ενθουσιασμό και ενεργητική ορμή στην υπηρεσία της μικρής κοινότητας, στην περιοχή της οποίας το όνομά του ανήκε στα πρώτα, -καθώς και στην υπηρεσία αυτού του ονόματος και του εμβλήματος της εταιρίας, το οποίο είχε κληρονομήσει...
Είχε πνεύμα αρκετό, ώστε να γελά με τη φιλοδοξία του να πετύχει στα μικρά μεγαλείο και εξουσία, να γελά μαζί της και ταυτόχρονα να την παίρνει στα σοβαρά.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)