Beschreibung
อาหว่านรู้สึกสงสารเว่ยเสวียนที่ป่วยหนักผู้นี้จึงตามบิดามารดาไปเยี่ยมไข้ ใครจะรู้ว่าเว่ยเสวี่ยนที่ยังป่วยหนักจะลืมตาขึ้นในฉับพลันและกระโจนเข้ากอดนางทันที พร้อมกับพูดว่า “อาหว่าน ข้ากลับมาจากนรกแล้ว ชาตินี้อย่าหวังว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปอีก!”
อาหว่านถูกดวงตาแดงก่ำของเขาจับจ้องจนเย็นวาบไปทั้งตัว ที่นางไม่รู้คือ เว่ยเสวี่ยนปีนกลับมาจากนรกจริงๆ ชาติก่อนเขาถูกลูกธนูนับหมื่นยิงตายกลางสนามรบ กระทั่งวันตายเขาก็ยังไม่อาจครอบครองนาง บัดนี้เขาได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ชาตินี้ไม่ว่าด้วยวิธีใดเขาก็ต้องครอบครองนางให้ได้