จักรวาลในสวนดอกไม้

เวลาที่เธอเขียนถึงสวนในบ้าน สวนที่รกเรื้อไปทั้งไม้ดอกและไม้แดก
เราแทบจะอยากทิ้งโลกตรงหน้า และไปเยี่ยมชมสวนของเธอทันที
จากสวนของเธอ เราได้เห็นที่มาของบาดแผล การเผยความปรารถนา
ความซับซ้อนของความสัมพันธ ความรักและไม่รัก
ความงดงามของโศกนาฏกรรม กิเลสนานาชนิดของมนุษย์ ฯลฯ
ความรู้สึกมากมายที่เธอแจกแจงจากความทรงจำอันบิดเบือน
สวนของเธอนำพาเราไปสู่จักรวาลอันยิ่งใหญ่
และที่สำคัญคือการเรียนรู้ที่จะรู้จักตัวเองอย่างถ่องแท้

บางทีเรามักลืมไปว่าต้นไม้เป็นสิ่งมีชีวิต
ด้วยว่าไม่เคลื่อนไหว ไม่ส่งเสียงร้อง และฉันก็แสนรักต้นไม้ด้วยเหตุนี้
มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่หายใจอย่างเงียบเชียบ และหากมันจะตายเพราะขาดการดูแล
มันก็เพียงแต่ตายลงไปอย่างเงียบงัน ไม่เคยบอกลา ไม่ตัดพ้อ
บางครั้งต้นไม้สักต้นในสวนอาจจากเราไปโดยที่เราไม่เคยรู้และไม่เคยสังเกตเสียด้วยซ้ำ