Arman

"Armand" Emanuela Bova prati osetljivog naslovnog junaka i ljude u njegovoj orbiti tokom jednog dana. Tu je Žan, Armanova bogata ljubavnica; njegov nezgodni i besparni stari prijatelj Lusijen; i Lusijenova mlađa sestra Margaret, koja je nespretna i siromašna kao i njen brat. Bovov dar za detalje i nijanse upoređivan je sa Prustovim darom, a u "Armandu" je ovo najvidljivije. Od zapažanja načina na koji Margaret ulazi u sobu „a da vrata nije previše otvorila, jer je sigurno bila navikla da se uvlači i izvlači“, tumačeći suptilnost svakog gesta, Bov uspeva da prikaže emocionalne dubine svojih likova kroz posmatranje površinskih slojeva njihovih karaktera.