Beton

Thomas Bernhard Beton’da, tahrip gücü yüksek yazısına, kendine özgü kesintisiz, boşluksuz düzyazı analitiğine otobiyografik öğeleri de dâhil ediyor. Rudolf’un bir türlü başlayamadığı Felix Mendelssohn Bartholdy çalışması –müzik yazısı ya da aslında zihinsel çalışması– önünde varlığıyla aşılmaz bir engel kuran ablası onun felaketi olur. Rudolf’un akciğer hastalığıyla yaşadığı nefes darlığı, nefes alınmaz bir mezar çukurunun anlatımına vurgu yaparken, Thomas Bernhard’ın ben-anlatıcının çıkmazlarından açtığı yaylım ateş, siyasetten toplumsal yaşamın kesitlerine, insan ilişkilerinin mahvedici ve gülünç yönlerine sıçrıyor, çarpıcı bir sonla betona çakılıyoruz. Betonun donuk ve soğuk yüzeyinde, insanın taşlaşmış bir toplumsal hayvana dönüşmüş sureti yansıyor.