چنگ چمنزار

داستان «چنگ چمنزار» که اثری کلاسیک محسوب می‌شود، در شهری کوچک و دهه‌ی ۱۹۳۰ می‌گذرد. این کتاب داستان سه قوم‌وخویش نامتناسب اما دوست داشتنی را روایت می کند – یک پسر یتیم و دو پیرزن عجیب و غریب – که یک روز در یک خانه‌ی درختی ساکن می‌شوند.

کاپوتی ژوئن ۱۹۵۰ شروع به نوشتن چنگ چمنزار کرد و آن را در ۲۷ مه ۱۹۵۱ به پایان رساند. این رمان از خاطرات دوران کودکی او در آلاباما الهام گرفته شده بود، به‌ویژه یک خانه‌ی درختی که دهه‌ی ۱۹۳۰ در یک درخت گردوی بزرگ در حیاط خلوت خانه‌ی عموزاده‌اش؛ جنی ساخته شد.. این خانه‌ی درختی بزرگ که از طریق پلکانی مارپیچ می‌شد واردش شد، ساختمانی از چوب سرو و سقفی حلبی داشت و مبلمان حصیری فضای آرامش‌بخشی را برای آنجا به ارمغان آوزده بودند. کاپوتی مدتی را در این خانه درختی با عموزاده‌اش سوک یا سایر دوستان دوران کودکی خود مانند نل هارپر لی گذراند.

علاوه بر این در این رمان از داروی دست‌ساز عموزاده‌اش سوک الهام گرفته شده، سوک تا ۶۲ سالگی هر سال این دارو را تهیه می‌کرد. علیرغم اینکه جنی می خواست این دستور را ابتدا ثبت کند و سپس آن را به یک تولید‌کننده بفروشد، سوک دستور تهیه‌ی آن را به گور برد،.
ترومن کاپوتی در ابتدا می‌خواست نام رمان را «موسیقی علفزار» بگذارد اما باب لینسکوت؛ ویراستار کاپوتی عنوان «چنگ چمنزار» را پیشنهاد داد. همچنین همین ویراستار باعث شد که ترومن کاپوتی پایان رمانش را هم تغییر دهد.

درباره‌ی نویسنده: ترومن گارسیا کاپوتی نویسنده‌ی صاحب‌سبک آمریکایی، در سال ۱۹۲۴ به دنیا آمد و در سال ۱۹۸۴ چشم از جهان فروبست. علاوه بر داستان‌نویسی، او در مقام فیلم‌نامه‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و بازیگر نیز آثار درخوری دارد. کاپوتی شش سال از عمر خود را برای نگارش یک رمان ـ ناداستان به نام در کمال خونسردی صرف کرد که درخشان‌ترین اثرش به شمار می‌آید. دیگر اثر معروف او، رمان کوتاه صبحانه در تیفانی است که اقتباس سینمایی این اثر با بازی آدری هپبورن در خاطره‌ی تمام سینمادوستان جهان ماندگار شده است.

برش‌هایی از کتاب: باد هم خود ماییم. صداهای همه‌مون رو توی وجودش جمع می‌کنه و به خاطر می‌سپره، بعد راهی‌شون می‌کنه بین شاخ‌وبرگ‌های دشت تا حرف بزنند و قصه بگن.
روح‌های آزاد کسانی هستند که زندگی رو می‌پذیرند، تفاوت‌هاش رو قبول می‌کنند و به‌خاطر همین همیشه توی دردسر می‌افتند.