Een soort heimwee

Na een scheiding van 17 jaar trekt Vera Miller met haar zoontje Daniel in bij haar vader, Alec Monkman. Via flash-backs en vanuit het perspectief van elk van de drie hoofdpersonen wordt hun geschiedenis beschreven, de manier waarop ze met elkaar communiceren, en wordt langzaam maar zeker het grote familiegeheim onthuld. Je kunt Vanderhaeghe (1951, Canada) rekenen tot de neo-realisten; maar zijn tinten zijn zachter dan die van b.v. Raymond Carver, het bestaan is iets minder uitzichtloos, en er zijn, zeldzame, momenten waarop er werkelijk contact tot stand komt tussen mensen. Het boek is knap geschreven, en bovendien bijzonder onderhoudend: een 'lekker leesboek'.