Ertesi Dünya

Bu karanlık ve can sıkıcı cuma akşamında, arabamın lastikleri Teomanın kaseti kadar hüzünlü, Teomanın kaseti dünyanın uçsuz bucaksız gökleri kadar kasvetlice dönüyor, dönüyor, dönüyorken, ben senelerdir hiç ara vermeksizin girdiğim Pelenin Halı Sahasının içimi acılara boğan devasa kapısından bu defa girmedim; arabamı ötelere, yıllardan beri gitmeye korktuğum şehirlere, yıllardan beri sokaklarında yürümeyi korkarak düşlediğim şehirlere, insanlara, umutlara doğru sürdüm, sürdüm, sürdüm… Yaşadığım şehrin pırıl pırıl ışıkları, arabamın dikiz aynasında kaybolduğunda, artık hiç tanımadığım bir dünyanın eşiğinde olduğumu biliyordum.