گور پدر فرهنگ

هربرت رید، همچون نظریه پردازان مارکسیست، نهادهای فرهنگی بورژوایی را کارگزاران عمده ی کنترل اجتماعی یا اگر با حسن نیت تاسیس شده باشند، چنان پذیرای دستکاری می داند که بعید است به مدت طولانی خوب بمانند. ولی برخلاف مارکسیست ها، راه حل او این نیست که صرفا این نهادها را با نهادهای پرولتاریایی عوض کنیم، بلکه مطابق عقاید سیاسی آنارشیستی اش، قدرت دادن به افراد است.
همان طور که در - تمدن از پایین - می گوید اگر نهادهایی برای هنر باید وجود داشته باشند آن ها نیز نباید جایی برای حفظ گذشته بلکه باید مراکز تجربه ورزی و جایی برای رقم زدن آینده باشند. فقط در این صورت است که می توانند با نیروهای ارتجاعی که ارزش های فرهنگی خود را به افراد تحمیل کرده اند و تلقی ناعادلانه ای از واقعیت که این ارزش های فرهنگی مبلغ آن هستند، مقابله کنند. به همین دلیل بود که رید می گفت: نهاد های فرهنگی تحمیل شده به توده ها جنازه ی سنگینی بر دوش آن هاست. گور پدر این فرهنگ و...