Hadabruja

Feeën moesten altijd lief zijn. En netjes. Ze aten taart zonder te kruimelen. Ze dronken thee zonder te morsen en op hun jurk zat nooit een vlekje of een spatje.
Met hun honingstemmen vertelden ze alleen maar zoete verhalen. En af en toe zwaaiden ze met hun toverstafje. Rozemarijn vond feeën ontzettend saai.
En het ergste was dat ze er zelf één was.
Rozemarijn wilde liever een heks zijn. Heksen mochten zich lekker smerig maken en schreeuwen en schateren en in een bootje varen op de beek.
Op een dag verruilde Rozemarijn het roze luchtkasteel van haar mama voor een hut in het heksenbos...
Een prentenboek over op je eigen benen leren staan en compromissen sluiten. Een uitstekend geschenk voor alle kleine feeën en hun mama's!