Buchdetails
Beschreibung
"Αντιμυθιστόρημα", "Xρονικό μιας τρέλας", "Ένα βίαιο τράνταγμα από το γιακά", "Κάτι σαν ατομική βόμβα", "Ένα κάλεσμα προς την αναγκαία αταξία", "Ένα γιγάντιο ευφυολόγημα", "Ένα ψέλλισμα". Αυτά είναι λίγα από τα πάμπολλα που γράφτηκαν για το Κουτσό, το μυθιστόρημα που ο Χούλιο Κορτάσαρ άρχισε να ονειρεύεται το 1958, που εκδόθηκε το 1963 κι από τότε άλλαξε την ιστορία της λογοτεχνίας και συγκλόνισε τη ζωή χιλιάδων νέων ανά τον κόσμο. Γεμάτο λογοτεχνική φιλοδοξία, σπαρταριστό, με καινοτόμα συγγραφικά εργαλεία, κατεδαφιστικό του κατεστημένου και αναζητητικό της ρίζας της ποίησης, το Κουτσό, πάνω από μισό αιώνα τώρα, συνεχίζει να διαβάζεται με περιέργεια, με δέος, κατάπληξη, με ενδιαφέρον ή αφοσίωση.
«Κανείς δεν μπορεί ν' αφηγηθεί την πλοκή ενός αφηγήματος του Κορτάσαρ· κάθε αφήγημα συγκροτείται από πολύ συγκεκριμένες λέξεις σε πολύ συγκεκριμένη σειρά. Αν επιχειρήσουμε να το συνοψίσουμε, θα διαπιστώσουμε πως κάτι πολύτιμο έχει χαθεί.»
(Χόρχε Λουίς Μπόρχες)
«Όποιος δεν έχει διαβάσει Κορτάσαρ είναι καταδικασμένος. Αυτό, το να μην τον έχεις διαβάσει, είναι μια σοβαρή, ύπουλη αρρώστια που με τον καιρό μπορεί να έχει τρομερές συνέπειες. Κάτι ανάλογο με κάποιον που δεν έχει φάει ποτέ ροδάκινο. Θ' αρχίσει να γίνεται όλο και πιο μελαγχολικός, θα χάνει το χρώμα του και, πολύ πιθανόν, σιγά σιγά, θα χάσει και τα μαλλιά του.»
(Πάμπλο Νερούδα)
«Τελειώνει η ερωτική πράξη και την καταστρέφει ο λόγος. Τελειώνει η ονειρική πράξη και την καταστρέφει η λογική. Ο λόγος και η λογική σκοτώνουν την ενότητα, παλινορθώνουν την αντίφαση. Οπότε, γράφονται μυθιστορήματα με τα όπλα του εχθρού: το λόγο και τη λογική. Γράφεται το Κουτσό.»
(Κάρλος Φουέντες)
Genres
Rezensionen
Alle anzeigen
Es una auténtica obra de arte.La historia sigue a Horacio Oliveira y su particular manera de vivir la vida. No es un personaje extraordinario en el sentido tradicional, pero resulta fascinante acompañarlo y ver el mundo a través de sus ojos, especialmente con todas las referencias a la música, la literatura y la filosofía que enriquecen la narración.También me pareció maravilloso observar cómo se relaciona con los otros personajes, como Ettienne y Morelli, pero más importante con La Maga y Traveler. Cada uno representa una etapa y una faceta distinta de la vida de Oliveira. La Maga está ligada a su experiencia en París, mientras que Traveler simboliza su regreso a Buenos Aires y todo lo que ello implica.Uno de los aspectos que más disfruté fue la estructura de la novela. La posibilidad de leerla siguiendo el tablero de dirección y "saltando" entre capítulos, como si estuviéramos jugando a la rayuela, me pareció una idea brillante que convierte la lectura en una experiencia única.Y ese final... me dejó con la mente en pausa. Me parece perfecto para todo lo que hemos ido descubriendo y aprendiendo a lo largo de la novela. Es uno de esos finales que no buscan dar respuestas definitivas, sino quedarse contigo mucho después de cerrar el libro.