معرفت‌شناسی

در فلسفه در ابتدای امر به همه چيز شک می كنند. اين شک يكی از خصوصيات منحصر به فرد فلسفه است كه باعث تمايز فلسفه از ديگر حوزه‌ ها می شود. هركس چيزهايی می داند. اما دانش به معنای دقيق كلمه چيست؟ چرا برخی باورها و اعتقادات، دانش به حساب نمی آيند؟ چرا برخی از منابع اقتصادی منابع موثق دانش به شمار می آيند؟ آيا اصلاً منبع موثقی وجود دارد؟ با اينكه مي‌دانيم دانش عادی و هر روزه چيست، اما در كمال تعجب پاسخ اين پرسش‌ها واضح نيست. حداقل دو هزار سال است كه فلاسفه به اين پرسش‌ها مي‌انديشند و درباره پاسخ‌هاي احتمالي بحث و تبادل نظر مي‌كنند.

در كتاب حاضر پرسش‌هايي مطرح شده كه فلاسفه پاسخ‌هاي متفاوتي به آنها داده‌اند. هر چند ممكن است برخي از خوانندگان كه با اين حوزه آشنايي كافي ندارند در ميان پاسخ‌هاي گوناگون در پي پاسخي باشند كه مؤلف درصدد قبولانه نه آن به خواننده است. ولي بد نيست بدانيم در اين كتاب تمام تلاشش را كرده تا ديدگاه‌هاي خود را پنهان كند، شما هم نمي‌توانيد فكرش را بخوانيد و تلاش كردن هم نتيجه‌اي ندارد. بهترين پاسخ به اين كتاب سعي خواننده براي ارزيابي تمام شرايط است و اين خود خواننده است كه بايد در نهايت براي يافتن جواب پرسش‌هايش پا را فراتر بگذارد و در كتاب‌هاي فلسفي ديگر به دنبال افكار عميق‌تر فلاسفه بگردد. در فلسفه براي مطالعه دانش، نام رسمي معرفت شناسي به كار برده مي‌شود. واژه «معرفت شناسانه» به معناي وابسته به مطالعة دانش است.