Menseneters

Het eten van mensen is een van de weinige échte taboes die de westerse beschaving nog kent. Door de eeuwen heen heeft het eten van mensen altijd geleid tot walging en afschuw. De gedachte een van je medemensen te consumeren - om wat voor reden dan ook - is zo schokkend dat de westerse cultuur het fenomeen probeert te ontkennen.

'Kannibalen bestaan niet meer' zo wordt gezegd. En als ze al ooit bestonden dan waren het primitieve wilden die echt niet beter wisten. Maar het is een leugentje dat graag wordt gebruikt om de gruwelijke waarheid te verbergen. Mensen die mensen eten zijn er altijd geweest, en niet in de laatste plaats in 'beschaafde' landen en steden.

Brian Maariner laat in dit spannend geschreven boek zien hoe mensen ertoe komen zich te voeden met hun naasten. Zo bestond er bij de oude Azteken een rituele cultus rond het eten van mensenvlees. Maar ook veranderden goedmoedige matrozen - door schipbreuk gedwongen - in kille moordenaars die hun slachtoffers verschalkten om zelf te kunnen overleven. Marriner staat ook stil bij de ijselijke verhalen over de handel in mensenvlees en bij weerzinwekkende lieden die anderen doodden, bereidden en opaten uit 'plezier'.

"Menseneters" gaat over een donkere en vaak dramatische kant van de menselijke ziel. Juist het leren kennen van de persoonlijkheid van menseneters - of het nu gaat om de historische rituele moordenaar of de twintigste-eeuwse serial-killer - is een aangrijpende ervaring.