Odosobnienie

Wstrząsające autobiograficzne opowiadanie o dojrzewaniu z piętnem inności. W roku 1938 dwaj bracia z asymilowanej żydowskiej rodziny zostają wsadzeni w Hamburgu do pociągu odjeżdżającego do Florencji. Młodszy z chłopców spędza całą wojnę w katolickim domu dziecka w Górnej Sabaudii. Już nigdy nie zobaczy rodziców. Doświadczając lęku, nieuświadomionego poczucia winy, powoli odkrywa swoją tożsamość.
Pod złocistym wieczornym niebem w oddali chlupoczą pomarszczone wiatrem fale; w połowie odległości powolnym łukiem ponad Canal de la Villette biegnie mostek dla pieszych. Z wolna rozbłyskują światła miasta.
Między dwoma grzbietami domów o różnej wysokości otwierają się jasne wąwozy ulic, jakby wyodrębniały się z ciemnej masy miasta i podążały hen daleko, coraz dalej, w swoim własnym kierunku. Zapadł już tak głęboki zmrok, że wszelka jasność pochodzi jedynie od świateł, lamp sygnalizacyjnych i świetlnych reklam. Tylko na leżącym wysoko Place des Fetes niebo opuszcza się nisko pod postacią żółtobrunatnego cienia słońca, aż po horyzont domów, sprawiając wrażenie, iż można go dosięgnąć ręką wyciągniętą zaledwie na wysokość klatki piersiowej.