"Atëherë besova te fuqia e pashtershme, që kanë përrallat e popujve, për të na bërë t'i njohim e t'i duam popujt e tjerë, si kushti për të qenë të lumtur, pasi për sa kohë që njerëzimi nuk do të arrijë të mbjellë e të rritë dashurinë midis popujve, ai do të jetë fatkeq.
Dhe e ndjeva veten mirë që po u bëja fëmijëve të vendit tim, një shërbim të vyer, duke sjellë në botën e tyre, botën ruse." - Shpëtim Çuçka