زنگار بشر

نویسنده در این کتاب دیدی انتقادآمیز نسبت به جامعه‌ی خود دارد، و با طنزی خاص و بیشتر تلخ یا سیاه به تحلیل شخصیت قهرمانانش می‌پردازد و تضادهای شدید روحی و شخصیتی را به صورت اموری عادی و متعارف مطرح می‌سازد. در پرداخت طنز‌آمیز و انتقادی شخصیت‌ها و مکان‌ها و رفتارها یادآور «گوگول»، خصوصا در کتاب «بردگان مرده»، و در تحلیل روانی و توصیف احساسات ودلهره‌ها و بیم و هراس‌های انسانی یادآور «داستایوفسکی» در«جنایت و مکافات» است. «راث» در این کتاب مشکل نژادی و مساله‌ی سیاه بودن را در جامعه‌ی خود از زاویه‌ی واکنشی انفعالی به صورت فرار از مساله یا گریز از واقعیت، به بهایی گزاف و بی‌حاصل در کنار زنده کردن مسائل فراموش شده‌ای هم چون جنگ ویتنام، یا بهتر است گفته شود قربانیان فراموش شده‌ی آن جنگ [یا هر جنگ دیگری] مطرح می‌سازد.