เพลงนกเหยี่ยว

รวมเรื่องสั้นทั้งหมด ๑๓ เรื่องด้วยกันอยู่ใน หนังสือปกอ่อนที่ชื่อว่า 'เพลงนกเหยี่ยว' ทั้ง ๑๓ เรื่องเป็นเรื่องที่แสดง ถึงความคิดและความรู้สึกของผู้เขียน เหมือนอย่างที่กล่าวไว้ว่า 'อยากเขียน ถึงความจริงในทุกส่วน แต่ก็นั่นแหละ เป็นเรื่องยากที่จะให้ทุกสิ่งออกมาดัง ใจคิด รวมทั้งช่วงจังหวะ' แต่กระนั้น ถ้าผู้อ่านจะอ่านเรื่องของมกุฏ อร ฤดี อย่างช้าๆ ก็จะจับความคิดที่แฝงเร้นอยู่ในสำนวนง่ายๆ ธรรมดาๆ ดังเช่น บรรทัดเดียวในตอนสุดท้ายของเรื่อง 'บทกวีของ รอหีม มะหมาด' ว่า
'ครูดีกับผม ผมดีกับครู ครูตีผม ผมแทงครู'
มันเป็นประโยคสั้นๆ ที่ให้ความหมายกระจ่างโดยไม่ต้องการคำอธิบายเพิ่มเติมใดๆ ทั้งสิ้น
---มกุฏ อร ฤดี เขียนเรื่องเหมือนไม่มีอารมณ์ แต่ในความเรียบราบนั้น เขาได้แฝงอารมณ์ สะเทือนใจไว้อย่างเต็มเปี่ยม สะเทือนใจในสภาพแวดล้อมที่เขาได้ประสบ มัน สะเทือนความรู้สึกเป็น 'มนุษย์' ของเขา มนุษย์ที่อยู่ร่วมในสังคมมนุษย์ด้วย กัน แต่มกุฏ อรฤดีไม่ใช่นักโวยวาย เขาเป็นนักคิดที่พยายามจะนำความคิดมาสู่ การปฏิบัติ เขาชวนให้ฅนอ่านคิด คิดตามหรือจะแย้งกับเขาก็ได้ ถ้ามีเหตุผลดี กว่า
---มกุฏ อรฤดี มีวิธีเขียนที่ทิ้งท้ายไว้ให้ผู้อ่านได้ คิดเอาเอง ไม่ต้องการผูกมัดการคิดของผู้อ่านให้อยู่ในกรอบที่เขาต้องการ และ สามารถทำให้ผู้อ่านกินใจในความคิดของเขาได้ด้วยคำพูดที่เรียบแต่คม
---เรื่อง สั้นที่รวมพิมพ์อยู่ในหนังสือปกอ่อนที่ชื่อว่า 'เพลงนกเหยี่ยว' นี้ หลาย เรื่องจัดได้ว่าเป็นวรรณกรรมเพื่อชีวิต แต่มกุฏ อรฤดี เป็นนักเขียนวรรณกรรม เพื่อชีวิตที่มีจุดหมายเด่นชัดอยู่ในตัวของเขาเอง และมีแบบฉบับในการเขียน ตามท่วงทำนองของเขาเอง ไม่มีการโหมโรง ไม่มีตลกที่ขรุขระ และไม่มีอารมณ์ที่ กราดเกรี้ยว แต่ผู้อ่านก็รู้สึกได้ว่าเขามีจุดหมายที่แน่นอนเพียงไรในการ เขียนของเขา