บันทึกคนเกลียดครัว

ผลงานเขียนจากชีวิตจริง ชุด "ครัวบ้านๆ" ในเฟซบุ๊ก 'ปราย พันแสง
ที่มีผู้ติดตามอ่านวันละสองล้านกว่าเพจวิว

บันทึกประสบการณ์เหลือเชื่อของจอมขี้เกียจตัวแม่
แถมทำกับข้าวไม่เป็นกับเขาสักอย่าง
จนกระทั่งย้ายออกจากกรุงเทพฯ ไปอยู่เมืองปาย จ.แม่ฮ่องสอน สองปีเต็มๆ
วันดีคืนดีที่ไม่มีอะไรจะกิน เลยต้องลุกขึ้นมาหัดทำกับข้าวกินเอง
พร้อมตักเผื่อแจกคนบ้านใกล้เรือนเคียงได้ราวกับมืออาชีพ
ภายในเวลา 2 เดือนเท่านั้น ไม่น่าเชื่อ!

คนอย่างนี้ทำกับข้าวกินเองได้ ทุกคนในโลกเราก็ทำได้

การทำกับข้าวกินเองจ่ายตลาดเองเกือบทุกวัน
มีข้อดีอีกอย่างคือ คุณจะเริ่มรู้ว่าหลักการของมันคืออะไร
เมื่อเห็นพืชผักบางอย่างที่คุณสนใจ
คุณจะนึกออกเองเลยว่า ควรเอาไปแกงประเภทไหน
เครื่องปรุงของมันมีอะไรบ้าง

ถ้าผัด ทอด ยำ จะต้องซื้ออะไรไปด้วย
ถ้าผักรสขมนิดหนึ่งกินยาก ต้องเอาไปต้มก่อน
ผักต้มต้องกินกับน้ำพริกแบบไหนเด็ดสุด รายละเอียดพวกนี้มันมาเอง

ฉันเรียนรู้จากหน้าเขียงไม้ที่เริ่มบิ่นและกระทะไฟฟ้ายี่ห้อตลกๆ
ราคาถูกที่ทำหูจับหลุดไปแล้วทั้งสองข้าง
ว่าบางเรื่องในชีวิตคนเราไม่จำเป็นต้องอาศัยพรสวรรค์
ไม่ต้องเก่งเลอเลิศมาจากสวรรค์ชั้นฟ้า
ประมาณว่าเกิดมาเพื่อเป็นสิ่งนั้นสิ่งนี้ก็ได้เหมือนกัน

ถ้าคุณไม่ดักดาน กล้าเปิดตัวเปิดใจรับสิ่งใหม่ๆ
ขวนขวายหาความรู้ในสิ่งที่คุณสนใจอย่างไม่สิ้นสุด
สิ่งที่คุณสนใจ สิ่งที่คุณทำอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
มันจะสร้างทักษะบางอย่าง
มันจะหล่อหลอมบางสิ่งให้คุณคิดได้ทำได้เหมือนกัน

บางครั้ง เมื่อคุณอยู่กับมันจนถึงจุดหนึ่ง
คุณอาจจะสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ขึ้นมาได้เอง
โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากนัก
นี่คือส่วนหนึ่งของ Kitchen Wisdom ที่ฉันเรียนรู้ได้
จากยอดกระถินกำละห้าบาทในตลาดสดเมืองปายค่ะ