ความฝันของคนไร้สาระ

ความตระหนักรู้ว่าผมเป็นคนไร้สาระในทุกๆ เรื่องก็ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนหัวเราะเยาะผมและเป็นเช่นนั้นอยู่ตลอดเวลาแต่ไม่มีใครรู้หรือคาดเดาว่าในบรรดาผู้คนทั้งหลายในโลกนี้ตัวผมเองเป็นผู้ที่รู้ดีที่สุดว่าตนเป็นคนไร้สาระขนาดไหนและเป็นความจริงว่าการที่พวกเขาไม่รู้ความข้อนี้ทำให้ผมปวดร้าวใจใหญ่หลวงเหลือเกินแต่ความผิดเป็นของผมโดยสิ้นเชิง ความภูมิใจของผมเบ่งบานอยู่ในตัวผมตามวันเวลาที่ผ่านไปนานหลายปีและหาผมยอมปล่อยให้ตัวเองยอมรับกับใครสักคนว่าเป็นคนไร้สาระแล้วละก็ผมเชื่อว่าผมอาจจะระเบิดสมองของผมไปแล้วในคืนนั้นเอง โอ ความทุกข์ทรมานที่ผ่านเข้ามาในช่วยวัยรุ่นของผมเนื่องจากเกรงกลัวว่าผมอาจจะใจอ่อนแล้วยอมบอกความจริงข้อนี้ให้เพื่อนๆ ได้รับรู้ ! ครั้งเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ผมได้เรียนรู้มากขึ้นๆ ปีแล้วปีเล่าเกี่ยวกับจุดอ่อนอันน่ากลัวนี้ แต่ถึงกระนั้นผมได้พยายามทำใจให้สงบเยือกเย็นมากขึ้นเล็กน้อยด้วยเหตุผลบางประการผมขอย้ำว่า ด้วยเหตุผลบางประการเพราะว่าจนกระทั่งบัดนี้ผมยังไม่สามารถให้คำนิยามมันอย่างชัดเจนได้บางทีอาจจะเป็นเพราะความเศร้าอันสิ้นหวังที่ก่อตัวอยู่ใจจิตใจของผมเกี่ยวกับบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวผมเองเป็นอนันต์ทีเดียว