انسانيت انساني

كتاب «هويت انسانى» اثر ادگار مورن در چهار بخش به رشته تحرير درآمده است. بخش نخست تحت عنوان «تثليث انسانى» و در چهار فصل (فصل نخست: از ريشه هاى كيهانى تا پيدايش انسان/ فصل دوم: انسانيت انسان/ فصل سوم: تثليث انسانى/ فصل چهارم: امرى چندگانه) تنظيم شده است. مورن بر اين انديشه تاكيد دارد كه اساساً شناختن انسان و ابعاد انسانى او در جدا كردن افراد از جهان هستى خلاصه نمى گردد بلكه بايد جايگاه انسان را در گستره هستى و آفرينش جست وجو كرد و شناخت. وى تاريخ انسان را تاريخ ويرانى آفرينندگى، توليد، مصرف، وحشت، خردورزى و عشق مى داند و عقيده دارد انسان در كنار توانايى هاى جسمانى چون مغز، دست و زبان داراى ابعاد زيستى ديگرى نيز به مانند روح، فرهنگ و جامعه است كه مانع از تقليل انسانيت به حيوانيت مى گردد. بخش دوم كتاب را مورن به «هويت انسانى» اختصاص داده است و آن را در شش فصل(فصل نخست: جان كلام سوژه / فصل دوم: هويت چندريختى/ فصل سوم: روح و آگاهى/ فصل چهارم: عقده آدم/ فصل پنجم: فراسوى خرد و ديوانگى / فصل ششم: واقعيت قابل تحمل) به چالش كشيده است. ادگار مورن معتقد است در وجود انسان كمال، آگاهى، خرد، دوستى و عشق ورزيدن موج مى زند. اما نبايد فراموش كرد كه انسان در عين داشتن اين بستر مناسب در وجود خود در كليتى انسانى خود جزء كوچكى از هستى و آفرينش است. انسان ها به زعم مورن بايد از اين عناصر به عنوان غايت هاى فردى خويش بهره گيرند و در جست وجو براى كشف معناى زندگى تلاش نمايند. مورن در اين باره مى نويسد: «زندگى كردن براى لذت بردن از همه زندگى، زندگى كردن براى به كمال رسيدن و.... مى تواند چهر ه هاى گوناگون به خود بگيرد: عشق، آسايش، بهتر بودن، كنش، تامل و شناخت.»