De Ambassade van Cambodja

In een Londense buitenwijk verschijnt opeens een ambassade van Cambodja. Er tegenover is een bushalte, er naast een gezondheidscentrum met zwembad. De jonge Afrikaanse Fatou, huishoudhulp bij de Arabische Derawals, zwemt daar elke maandag. Ze heeft een Nigeriaanse vriend. De vertelster lijkt de woordvoerster van de bewoners en weet de beperkte visie van Fatou op te rekken tot mondiale proporties. De Londense straat weerspiegelt de innerlijke wereld van de katholieke Fatou, afkomstig uit Ivoorkust en via Accra en Rome in Londen terechtgekomen. Tijdens haar reis kwam ze de dood in al zijn gedaanten tegen, dat wil zeggen maatschappelijke onrechtvaardigheid. Wat is de rol van de ommuurde Cambodjaanse ambassade? Misschien dat het onverstoorbare badmintonspel op de binnenplaats van die vesting een metafoor is: de shuttle is een mensenleven dat van hot naar her wordt geslagen. Fatou wordt ontslagen door de Derawals: ze zou buiten haar boekje zijn gegaan. Maar of dat zo is?