Feiten over prostitutie

Kate Millett maakte haar "Feiten over prostitutie" (The Prostitution Papers) in de zomer van 1970, de tijd dat "Sexual Politics" (seks en macht, Meulenhoff Editie 332) zich snelt tot een bestseller ontwikkelde. Het was voor Kate Millett de tijd dat ze actief ging deelnemen aan de vrouwenemancipatiebeweging, dat ze haar afstandelijke theoretiseren verruilde voor betrokkenheid in de praktijk, onder meer via de landelijke studentenstakingen die een reactie waren op de oorlog in Cambodja; het was de tijd die ze beschrijft in haar in 1974 verschenen autobiografie "Flying".
Door de gesprekken die ten grondslag liggen aan de 'bekentenissen' van "The Prostitution papers", leerde ze naar eigen zeggen eigenlijk voor het eerst naar anderen luisteren. Ze moest de geluidsbanden eerst een tijdje wegleggen, zo bang was ze in de ervringen van andere vrouwen (twee prostituées en twee vriowen die tot de Woman's Lib behoorden) te verdrinken, 'zo diep' hadden ze me geraakt, geschokt, overmand, zozeer bleven hun stemmen me achtervolgen. Het was onmogelijk,' vertelt Kate Millett in haar voorwoord, 'de verschrikkelijke wanhoop van J in "Feiten over prostitutie" te kunnen meevoelen zonder me in gedachten met haar te vereenzelvigen, haar te wórden en haar pijn zodoende mede te ondergaan.'
"Feiten over prostitutie" is een geëngageerd en bewogen boek geworden, met het oprechte doel 'iets van de waarheid van de levenservaringen van de prostituée naar buiten te brengen' en 'een gaatje te maken in de dichte mist van publieke onverschilligheid en wanbegrip.'