لبخند پای نردبان

کتاب «لبخند پای نردبان» نوشته هنری میلر(۱۹۸۰-۱۸۹۱) نویسنده آمریکایی است.
او از غیرمتعارف‌ترین نویسندگان هم عصر جورج اوورول شناخته می‌شود، چون با توجه به شرایط حاکم بر آن زمان و به خصوص تاثیرات جنگ بر نویسندگان آن دوره مثل همینگوی یا جان دوس پاسوس، میلر فارغ از جو حاکم و در خلوتی خود خواسته به نوشتن مشغول بود.
آثار او هم از نظر زبانی و محتوا و هم از نظر جسارت در پرداخت صحنه‌های جنسی، غیرمتعارف شناخته می‌شد، تا جایی که برخی از آثارش تا مدتها اجازه انتشار نداشتند. او دوران زندگی سختی را گذراند و مجبور به مهاجرت به پاریس شد و مانند بسیاری از نویسندگان آن زمان که به پاریس پناه برده بودند در شرایط بسیار سخت زندگی می‌کرد.
میلر در سال ۱۹۳۴ شاهکار خود یعنی «مدار راس السرطان» را منتشر کرد. این کتاب تصویری تکان دهنده از مردمان آن زمان است که اخلاقیات حاکم بر جامعه و زیستشان را به چالش کشیده بودند و جلوه‌های اعتراضی‌شان را به خوبی در این اثر می‌توان یافت.
خود میلر درباره «لبخند پای نردبان» این‌طور نوشته است: «می‌خواستم قهرمان داستانم، مثل نور از صحنه خارج شود، اما نه با مرگ.
می‌خواستم مرگ او روشنی بخش راه باشد.
آغاز باشد، نه پایان.
آغاز زندگی، زمانی است که انسان خودش می‌شود».