تصویر بازگشت

عتیق رحیمی در اثر خود به بررسی عمیق زخم‌های روحی و جسمی انسان‌ها می‌پردازد. او با زبانی شاعرانه و بصیرتی ژرف، مخاطب را به سفر در دنیای آسیب‌دیده و فراموش‌شده می‌برد. شخصیت‌های داستان هر یک داستانی دارند که با زخم‌های شخصی و اجتماعی‌شان پیوند خورده است.

رحیمی با نگاهی نجات‌بخش به عکاسی، تلاش می‌کند تا تصاویر زیبایی از زخم‌ها بگیرد و نشان دهد چگونه این زخم‌ها می‌توانند روایتگر داستان‌های انسانی باشند. او این پرسش را مطرح می‌کند که آیا زخم‌ها می‌توانند به هنر تبدیل شوند و چطور می‌توان از آن‌ها الهام گرفت.

این کتاب، نقدی بر جامعه و هویت انسانی است و ریشه‌های عواطف و تجربیات بشری را در لایه‌های عمیق‌تری جستجو می‌کند. خواننده با هر صفحه، به عمق تفکرات رحیمی و شگفتی‌های زندگی پی می‌برد.