ฤกษ์เลือด

-- หนุ่มน้อยอ็อดด์ ทอมัส เป็นการสรรค์สร้างที่น่าพึงพอใจที่สุด เป็นธรรมชาติ ซื่อตรง สนุกสนาน และบางครั้งก็ทำให้เราพูดอะไรไม่ออก — The New York Times

ผมชื่ออ็อดด์ ทอมัส ผมหยุดอาชีพพ่อครัวของทอดชั่วคราว แม้กลิ่นเบคอนและแฮมสุกๆจะทำให้ผมคิดถึงเป็นระยะ

ผมกำลังอยู่ในช่วงฟื้นคืนทั้งร่างกายและจิตใจจากเหตุการณ์ร้ายแรงคราวก่อน ผมไม่ขออะไรมาก เพียงความสงบทั้งจากคนที่ยังมีชีวิตและที่ไม่มีชีวิตแล้วก็พอ

แต่ดูเหมือนนายแพทย์วิลเบอร์ เจสซัป จะมอบสิ่งนั้นให้แก่ผมไม่ได้ เขามาหาผมกลางดึก และผมรู้ว่าร่างของเขาที่บ้านนั้นปราศจากลมหายใจไปแล้วก่อนที่เขาจะปรากฎให้เห็นในสภาพโดนทุบจนเละเทะเสียอีก

แต่สิ่งที่ทำให้ผมกังวลมากกว่าคือ แดนนี่ ลูกบุญธรรมของเขาซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของผมนั้น หายตัวไป แดนนี่ผู้ทุกข์ทรมานจากโรคกระดูกเปราะ

ผมจำเป็นต้องทิ้งร่างของนายแพทย์เจสซัปที่ถูกกระทำทารุณไว้ข้างหลังและดำดิ่งลงไปกับการหายตัวไปอย่างลึกลับของแดนนี่

แม้ว่าแม่เหล็กพลังจิตของผมจะกรีดเสียงเตือนภัยดังลั่นก็ตาม