ยำใหญ่ใส่ความรัก

ยำใหญ่ใส่ความรัก - เรื่องเล่าระหว่างมื้อของผู้เขียน "จดหมายจากเกียวโต"

ผมอ่าน 'ยำใหญ่ใส่ความรัก' ด้วยความหฤหรรษ์และตื่นตาตื่นใจสุดขีด
ฮิมิโตะ ณ เกียวโต ไม่ใช่นักเขียนที่เขียนเรื่องอาหารได้น่ากินจนน้ำลายไหนเท่านั้น
แต่เธอยังสำแดงให้เราเห็นถึงความเป็นมนุษย์ของผู้คนที่รายล้อมอยู่รอบจาน
ด้วยสายตาแบบนักวิพากษ์ที่แฝงอารมณ์ขันแสบสันต์ด้วย
อ่านแล้วตื่นเต้นกับความเป็น 'พื้นถิ่น' ของคนที่เข้าใจลึกซึ้งถึงจิตวิญญาณชาวบ้าน
แต่ไม่หลงเชิดชูพื้นบ้านจนงมงาย
ขณะเดียวกันก็มีความเป็นสากลสุดๆ น่าทึ่งที่วิธีคิดแบบวิพากษ์ของเธอ
ทำให้ทั้งสองฝั่งของวิธีคิดมาผสมกลมกลืนกันได้ไม่ขัดเขิน
นี่ถ้าแปลคำว่า 'หำไก่' กับ 'อวัยวะเพศหมูตัวเมีย' เป็นภาษาอังกฤษ
ได้รสเท่าที่เธอเขียน ต่อให้แอนโทนี่ บอร์เดน หรือเจมี่ โอลิเวอร์ ก็ต้องชิดซ้าย!

โตมร ศุขปรีชา
นักแปลและบรรณาธิการบริหารนิตยสาร GM