A.B.D. 1919

John Dos Passos tıpkı çağdaşları Sinclair Lewis, Ernest Hemingway, F Scott Fitzgerald gibi tüketim hırsına kapılmış ve başka her şeye kayıtsız kalan Amerikan kültürünü acımasızca eleştirir. Kapitalist endüstrinin zorbalığı karşısında duyduğu öfke ve acı, başyapıtı olan A.B.D. üçlemesinde açıkça görülür. Jean-Paul Sartre için, "Çağdaş en büyük yazar" Passos'tur. Onun aynı zamanda ölümü o güne kadar en iyi anlatan yazar olduğunu söyleyip şöyle der: "Ölüm üzerine çok şey söylemez, yalnızca 'Öldü,' der ama ondan sonra yazdığı her sözcük açık mezara atılan bir kürek topraktır."

John Dos Passos üçlemenin ikinci kitabı 1919'da savaşın anlamsızlığını anlatmaya devam eder. Toplumun farklı kesimlerinden insanların kimi zaman birbirleriyle kesişen öyküleri çevresinde savaşa yüklenen anlamlan, ardındaki kirli oyunları ve dünya siyasetinin nasıl şekillendiğini tüm çıplaklığıyla gözler önüne serer. Savaş ironik bir biçimde, milyonlarca kişinin hayatları üzerinden yaşamı yeniden şekillendirirken bir yandan da insanlığa ilişkin pek çok şeyi yerle bir eder. Savaş koşullarının yarattığı boşluk içerisinde erozyona uğrayan değer yargılar, aynı zamanda savaşı sürdüren duygusal ortamı da körüklemektedir.