ارتباط بی‌واسطه با پرتره‌ها

چهره، مهم‌ترین عنصر گویا و دریای ساکت و آرامی است که حالت‌های مختلف انسان (خنده، گریه، تفکر، افسردگی، نگرانی و...) آن را موج دار می‌کند. زندگی و شرایط حاکم بر آن، به طور اجتناب‌ناپذیری بر چهره‌ی افراد تاثیر می‌گذارد. به طور کلی، افراد، ترکیبی از ویژگی‌های موروثی و اعمال و رفتار متاثر از فرهنگ حاکم و شرایط زمان خود هستند؛ اما بدیهی ست که افراد را بر اساس ظاهرشان تشخیص و تمیز می‌دهیم.
عینیت سطح تصویر در عکاسی چهره، اگر شرایط ذهنی موضوع را کتمان نکند، آن را آشکار هم نمی‌سازد؛ خودهای درونی متاثر از فرهنگ، محیط و اجتماع، آشکار نمی‌شوند. پرتره‌ها مملو از کد‌ها و نشانه‌های بصری هستند که بر هویت، طبقه‌ی اجتماعی و مسائل بی‌شماری دلالت می‌کنند. پرتره‌ها، «راهنماهای آموزشی» محدودی (و از یک نظر، نا‌محدود) هستند.
در هر صورت، پرتره‌ها یک یا چند ویژگی از خصوصیات منحصر به فرد موضوع اصلی را به نمایش می‌گذارند. آنری کارتیه - برسون، هر چند به عنوان عکاس پرتره‌نگار شهرت ندارد، اما تقریبا به تمام ژانر‌های عکاسی (و طراحی) دست یازیده است. کتاب حاضر نگاهی‌ست به روند طراحی و عکس‌های پرتره‌ی کارتیه - برسون که از چشم ریزبین و دقیق مورخ مشهور هنر، ارنست هانس جوزف گامبریج، دور نمانده است.