Ascensão

Вы, пэўна, думаеце, што Васіль Быкаў – гэта заўсёды пра вайну. Насамрэч гэта, канешне, не так. Не заўсёды пра вайну, і нават увогуле, ніколі не пра вайну.

Можна ніколі не бачыць вайны на свае вочы, але кожны дзень пытацца ў самога сябе: як далёка я гатовы зайсці ў кампрамісе? Ці варта быць героем? А разумным? А хітрым? Як мне быць у сітуацыі цяжкога выбару? Як мне судзіць іншых за іхны няпросты выбар?
Каб перад чалавекам паўсталі гэтыя пытанні, зусім не абавязкова мусіць быць вайна. Але калі вайна ёсць – адказы на гэтыя пытанні становяцца асабліва жорсткімі. Таму так, Васіль Быкаў адпраўляе сваіх герояў на вайну. Але піша зусім не пра яе.