جوینده‌ی طلا

رمان‌های ژان ماری گوستاو لوکلزیو بسیار خاص و متفاوت‏اند. این فرانسوی برنده‌ی نوبلِ ادبی سالِ 2008 در زندگی پُرماجرا و رازآلودش همیشه به طبیعت بازگشته است. رمانِ جوینده‌ی طلا از مشهورترین رمان‌های اوست که در سالِ 1985 منتشر شد. رمانی درباره‌ی یکی ‌شدنِ انسانِ تنهای او با طبیعتی بکر در میانه‌ی تاریخی پُرفرازونشیب و مملو از خطر. رمان داستانِ پسری ا‌ست که در ملکِ مستعمراتی‌شان روزگارِ خوشی دارد تا این‌که پدرش ورشکست می‏شود. او در گفت‌و‌گو با پدر به نقشه‌ای دست می‏یابد که نشان دارد از گنجی عظیم، گنجی از دزد دریایی مشهور که مدفون است در جزیره‌ای دوردست و او سفرش را آغاز می‌کند در طلبِ این گنج... لوکلزیو زبانی شاعرانه و بسیط دارد و فضایی مملو از استعاره و راز. دلبستگی همیشگی‌اش به رمان‌هایی چون جزیره‌ی گنج لویی استیونسن که از کتاب‌های محبوب کودکی‌اش بوده و همین‌طور رابینسون کروزوئه‏ی دانیل دِفو و موبی دیکِ ملویل تأثیرشان را بر این رمان گذاشته‌اند. شاید بتوان رمان‌های او را اجرایی دانست امپرسیونیستی در روایت. مشاهده‌ای محض و نزدیک شدن به بافتِ طبیعت و تنهایی عمیق و البته پُرخیالی که انسانش را سرشار می‌کند. جوینده‌ی طلا رمانی‌ است که در آن رازها لحظه‌ای رخ می‌نمایند و ناپدید می‌شوند. مثلِ درخشش ستاره‌ای در آسمانِ منطقه‌ای استوایی... ترکیب دریا و مردی پی گنج.