Het leven van Sint-Maarten

In Vlaanderen en Nederland staat Martinus van Tours bekend als een eerder folkloristische heilige, van wie men weinig meer weet dan dat hij als Romeins soldaat bij de stadspoort van Amiens zijn mantel deelde met een arme. Maar toen Martinus in 397 stierf, had een tijdgenoot en bewonderaar van deze monnik-bisschop reeds een levensbeschrijving gepubliceerd, die nadien nog werd aangevuld met een drietal brieven over onder meer zijn dood en begrafenis. De Vita Sancti Martini van Sulpicius Severus is een uitzonderlijk document dat een boeiend beeld geeft van de asceet, apostel en wonderdoener Martinus die leefde op een breuklijn der tijden. Vol reminiscenties aan antieke en bijbelse teksten houdt advocaat Sulpicius een pleidooi voor een evangelisch bewogen man, die de Kerk en de wereld van de 4de eeuw voor uitdagingen plaatste. Martinus’ levensverhaal is kerkhistorisch een basisdocument over de christianisatie van West-Europa en werd literair gezien het model voor alle latere middeleeuwse heiligenlevens. Cultuurhistorisch was Sulpicius’ werk bepalend voor de rijke iconografie van Martinus.
Naar aanleiding van het zestiende eeuwfeest van Martinus bezorgt Patrick Lateur een nieuwe vertaling van de Vita Sancti Martini en wijst daarmee een ruim publiek de weg naar een authentieke bron van het christendom. In een epiloog gaat Jean-Paul Vermassen op zoek naar de actualiteit van Martinus. Zijn Brief aan Martinus stelt pertinente vragen over geloof, Kerk en moderniteit op het einde van het tweede millennium.