P.S. Ik ben uw dochter

Beste meneer Overkamp, sinds ik weet dat u nog bestaat, moet ik alsmaar aan u denken. Niet benauwd krijgen! Ik wil alleen maar één keer schrijven. Ik ben nu dertien en alle gaat heel erg goed met mij. Ik woon op dit moment in de Klepper. Dat is een soort kotsschool voor meisjes. Het is hier ontzettend gezellig. U moet niet denken dat ik iets van u wil, hoor! Ik ben geen opdringerig typ. Ik hoop dat het met u ook zo goed gaat. Dag, hartelijke groeten van Sonia. P.S.1 Ik zie nu pas dat er kotsschool staat, dat was niet expres! P.S.2 Ik ben uw dochter. Zo begint de briefwisseling tussen Sonia en haar vader, die ze tien jaar niet meer heeft gezien. Hun brieven zijn afwisselend boos, verdrietig en blij, maar altijd verrassend eerlijk.