มังกรของพ่อ

เมื่อผู้ใหญ่สักคนปิดหน้าสุดท้ายของหนังสือเล่มนี้ลง คงจะรีบคิดทันทีว่าแถวนี้มีเด็กอยู่ใกล้ ๆ หรือไม่ เพราะคงอยากจะให้เด็กอ่านเสียเหลือเกิน และคงรู้สึกเสียดายอย่างยิ่งถ้าเด็กไทยจะไม่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ถ้าเด็กสักคนอ่านหนังสือเล่มนี้จบ ก็คงจะรีบถามผู้ใหญ่ทันทีว่า ต่อไปเอลเมอร์กับมังกรจะเป็นอย่างไร

บทประพันธ์เรื่องนี้ประทับใจคนทั่วโลกมาแล้ว และไม่เคยหายไปจากตลาดหนังสือในสหรัฐอเมริกานับตั้งแต่ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1948 และอาจกล่าวได้ว่า เด็กอเมริกันทุกคนเคยอ่านหรือเคยได้ยินเรื่องราวของเอลเมอร์กับมังกร หรือแม้แต่ในญี่ปุ่น ณ ปี 2012 มีการตีพิมพ์ฉบับแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นมาแล้วไม่ต่ำกว่า 140 ครั้ง อีกทั้งยังได้รับเลือกจากสมาคมห้องสมุดแห่งญี่ปุ่น และสมาคมห้องสมุดโรงเรียนทั่วประเทศให้เป็นหนังสือควรอ่านอีกด้วย

นี่คือบทประพันธ์ของนักเขียนอเมริกัน รูธ สไตลส์ แกนเน็ตต์ (RUTH STILES GANNETT) และฝีมือการวาดภาพขาวดำประกอบได้อย่างน่ารักน่าเอ็นดูโดย รูธ คริสมัน แกนเน็ตต์ (RUTH CHRISMAN GANNETT) หนังสือเล่มนี้อบอวลด้วยเสน่ห์ ความใส และความเหลวใหลที่น่ารัก เป็นหนังสือที่ได้รับรางวัลจากหลายสถาบัน รวมทั้ง Newbery Honor Book ในปี 1949 ซึ่งรางวัล Newbery Medal คือรางวัลทรงเกียรติสูงสุดรางวัลหนึ่งสำหรับวรรณกรรมเยาวชนและเป็นรางวัลวรรณกรรมเยาวชนรางวัลแรกของโลกที่มีการมอบ

บทประพันธ์อมตะนี้เด็กไทยควรได้อ่าน คุณพ่อคุณแม่ก็ควรส่งเสริมให้ลูกอ่านหรืออ่านให้ลูกฟังยิ่งนัก เพราะไม่ว่าอ่านหรือฟังเมื่อไรก็จะอมยิ้มไปกับความช่างคิดของเอลเมอร์ทุกครั้ง ความอยู่ยงที่ยาวนานเกินกว่าครึ่งศตวรรษของหนังสือเล่มนี้คือเครื่องพิสูจน์แล้วว่า จินตนาการในเรื่องนี้ไม่เคยล้าสมัย

เรื่องย่อ

ถ้าอยากบินจะทำยังไง! ใคร ๆ อาจจะบอกว่าต้องขึ้นเครื่องบิน

แต่สำหรับเอลเมอร์ นางแมวข้างถนนตัวหนึ่งบอกเขาว่า เธอต้องขี่มังกร!
และแล้วนั่นก็กลายเป็นจุดเริ่มต้นแห่งการผจญภัย

เอลเมอร์ เอเลเวเตอร์ เด็กชายตัวน้อยเตรียมข้าวของเพื่อออกเดินทางสู่เกาะดงดิบ เอลเมอร์จะไปจับมังกร? จับเฉย ๆ หรือว่าล่า? หรือว่าช่วย? ไม่รู้แหละ...แต่ที่แน่ ๆ คือเขาจะต้องไป ไปให้ได้ เพราะเขาอยากขี่มังกรบิน ข้าวของที่เอาไปน่ะหรือ...ก็มีเสื้อผ้านิดหน่อย หมากฝรั่ง อมยิ้มสีชมพู หนังยางหนึ่งถุง รองเท้าบู๊ตยาง แปรงสีฟันกับยาสีฟัน แว่นขยาย หวีและแปรง

ว่าแต่...ข้าวของที่เตรียมไปน่ะ มันสำหรับออกป่าหรือว่าใช้เล่นหม้อข้าวหม้อแกงกันแน่? ที่เกาะดงดิบน่ะ มีทั้งหมูป่าร้ายกาจ มีทั้งกอริลล่าขี้หงุดหงิด ไหนยังมีจระเข้ดุร้ายอีก เอ๊ะ...แล้วยังมีอะไรต่อมิอะไรที่จ้องจะทำร้ายอยู่อีก ไม่กลัวหรอกหรือเอลเมอร์? ทุกคนต่างก็รู้กันทั้งนั้นว่า ใครก็ตามที่ไปเกาะดงดิบแล้ว จะไม่มีวันได้กลับออกมาอีกพร้อมกับลมหายใจ!

เอาเถอะ ยังไง ๆ เอลเมอร์ก็จะไป นางแมวข้างถนนก็ช่วยตระเตรียมและวางแผนอย่างดิบดี แต่เอลเมอร์ตัวน้อยอุตส่าห์ลักลอบขึ้นเรือ เพื่อไปผจญกับสัตว์เหล่านั้นด้วยของจิ๊บจ๊อยแค่นั้นได้หรือ

ฮั่นแน่ อย่าดูถูกเอลเมอร์นะ ไหวพริบของเขาจะช่วยให้เอาตัวรอดได้อย่างไร ติดตามความใสซื่อ เรียบง่าย ทว่างดงาม ผ่านตัวอักษรของบทประพันธ์อมตะกันได้เลย!