แด่ดวงดาวในดวงใจ

ชีวิตของคนเราก็คล้ายกับการเดินทาง
เป็นการเดินทางที่ต้องผ่านทั้งหญ้านุ่มและกรวดหนาม ผ่านกระแสธารที่ฉ่ำเย็นและความเวิ้งว้างน่าหวาดหวั่นของผืนน้ำในมหาสมุทร
มันเป็นการเดินทางที่เราไม่สามารถเลือกพบเพียงสิ่งที่ต้องใจ ไม่สามารถเลือกหยิบเรื่องที่ไม่ต้องการเพื่อนำไปเปลี่ยนหรือส่งคืน
สิ่งที่ทำได้ก็มีเพียงพลิกแง่งามของทุกเรื่องในชีวิตขึ้นมามอง มองด้วยดวงตาอันสดกระจ่างและเป็นสามัญ มองด้วยดวงใจที่สว่างใสไปด้วยแสงของดวงดาวแห่งความเชื่อมั่น ความศรัทธา และความรัก
หากทำได้ หญ้านุ่มจะยิ่งนุ่มราวกำมะหยี่ กระแสธารที่เย็นฉ่ำจะยิ่งชุ่มชื่น ความแหลมคมของกรวดหนามกับความเวิ้งว้างน่าหวาดหวั่นของผืนน้ำในมหาสมุทรก็จะไม่ร้ายกาจน่ากลัวจนเกินทน
ความผันผวนของชีวิต ความขมขื่นมืดดำในใจมนุษย์ก็จะกลายเป็นเรื่องไร้แก่นสาร กลายเป็นคล้ายควันดำจากกองไฟที่จะปลิวหายไปง่าย ๆเมื่อสายลมพัดโชย
และมันจะสร้างแนวคิด...ทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้วดีหมด...ต่อให้เป็นเรื่องร้าย ๆก็ยังมีแง่มุมดี ๆให้พลิกมองได้เสมอ
เราต้องเรียนรู้และค้นคว้าหาวิธีพลิกแง่งามของทุกเรื่องให้ได้ในระหว่างการเดินทางของชีวิต
เพื่อที่เราจะได้พบว่า...ความสุขนั้นมีอยู่มากมายถ้ารู้จักหยิบ
...อยู่ให้หยิบ...ทั้งบนหญ้านุ่มและกรวดหนาม