ศิลปะการคิดใหม่เปลี่ยนชีวิตคุณได้อย่างไร

การให้นิยามการเกิดความคิดใหม่นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายบางครั้งความคิดใหม่ก็เกิดขึ้นฉับพลันทันทีอย่างไร้วี่แวว ทว่าบางครั้งกว่าจะเกิดได้ก็ต้องโปรยขนมปังป่นเป็นแถวยาวเข้าหลอกล่อแต่นี่คือเสน่ห์และความท้าทายของความคิดริเริ่ม คุณเริ่มต้นโดยไม่อาจแน่ใจได้ว่าจะไปลงเอยที่ใด สาระอยู่ที่คุณกำลังตามหาสิ่งที่เกี่ยวข้องกันแต่เราไม่ได้คาดคิด สิ่งที่คิดไม่ถึงนี้อาจหมายถึงสิ่งที่เผยตัวแจ่มชัดด้วยวิธีใหม่ๆ และการเกิดของมันได้สร้างความประหลาดใจให้แก่คุณแน่นอน สิ่งนั้นต้องเป็นสิ่งที่เข้าเรื่องด้วย จึงจะทำให้ความคิดใหม่เป็นประโยชน์ ดังนั้น ความคิดใหม่จึงมักยุ่งเหยิงอยู่ระหว่างแรงบันดาลใจกับความต้องการให้ความคิดนั้นมีเหตุผล ปัญหาก็คือ ขณะที่ตรรกะพยายามจับคู่เต้นรำกับความอลวนนี้ ทุกคนก็จะเริ่มประหวั่น แล้วผละหนีไปเฮ้อ มันยุ่งชะมัด นี่แหละที่นำไปสู่ความย้อนแย้งแปลกๆ เพราะขณะที่ทุกคนกำลังตะโกนดังลั่น ว่าเรากำลังเคลื่อนจากยุคข้อมูลข่าวสารไปสู่ยุคความคิดใหม่ อีกไม่นาน ความคิดใหม่จะเถลิงอำนาจ ความคิดริเริ่มจะเป็นเพียงคุณค่าเดียวที่หมุนเวียนแลกเปลี่ยนกัน ผู้คนและองค์กรส่วนใหญ่ต้อนรับรุ่งอรุณแห่งยุคทองนี้กันอย่างไรพวกเขาทำตัวเหมือนกับที่เคยทำมาก่อนทุกอย่าง โดยหวังว่า การทำบทนำ ซ้ำอย่างเคร่งครัดจะช่วยให้แสงทองส่องสว่างขึ้นมาได้เอง กลยุทธ์ของพวกเขาชัดเจน วิธีดีที่สุดที่จะดำรงซึ่งสถานภาพอันง่อนแง่นไว้ คือต้องยึดมั่นมันไว้ให้แน่นยิ่งขึ้น ปฏิกิริยาเช่นนี้มีที่มาจากหลายเหตุ ไล่มาตั้งแต่โรงเรียนที่สอนให้เราเรียน แต่ไม่สอนให้เราคิด ไปจนถึงบริษัทที่อึดอัดกระอักกระอ่วนกับคนที่มีความคิด ราวผื่นคันผุดโผล่ขึ้เฉียบพลันในที่ที่ไม่เหมาะสมบนเรือนร่างของหน่วยงาน ไม่ว่าสาเหตุคืออะไร ผลคือคนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจธรรมชาติของ “การมีความคิด” ไม่ว่าจะเห็นว่านั่นเป็นประสบการณ์ลึกลับของผู้วิเศษ ที่ต้องใช้ลูกแก้วบนหน้าผากเป็นตัวช่วย หรือสับสนกับความเปลี่ยนแปลงที่เพิ่มขึ้นก็ตาม ตลอดชีวิตของผม ผมทำงานกับความคิดและกับผู้พยายามจะมีความคิดเท่านนั้ สำหรับผมนี่คือประสบการณ์แห่งญาณทัสนะ ผมรักการอยู่ ในที่ที่ความคิดใหม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงในปัจจุบัน และบางครั้งก็อาจถึงขั้นเปลี่ยนแปลงโลก อย่างไรก็ดี นานต่อมา ผมจึงเพิ่งเริ่มรับรู้ถึงรูปแบบหนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นรอบๆผู้คนและองค์กรที่มีความคิดและที่ไร้ความคิดดูเป็นเรื่องแปลกสำหรับผมที่ความคิดซึ่งจับต้องไม่ได้และเกิดขึ้นอย่างปุบปับนั้น จะถั่งท้นหรือลดลงตามธรรมชาติของมันเอง แล้วผมยังสงสัยในกฎเกณฑ์ต่างๆ อย่างลึกซึ้งด้วย อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าผมจะอยู่ส่วนไหนของโลก ไม่ว่าต้องทำงานกับผู้คนสัญชาติใด ยิ่งผมเฝ้าดูมากเท่าไหร่ รูปแบบต่างๆ ก็ยิ่งปรากฏให้เห็นมากขึ้นเท่านั้น ต่อไปนี้จึงเป็นข้อสังเกตของผม ผมหวังว่ามันจะนำให้คนจำนวนมากเกิดความคิดมากขึ้นและบ่อยขึ้น ผมเชื่อมั่นว่า ความคิดคือสิ่งที่กระตุ้นและผลักดันให้โลกก้าวไปข้างหน้าเราทุกคนควรแสดงบทบาทของเรา นอกจากนี้ เพื่อให้ประสบความสำเร็จนับแต่นี้ไป การมีความคิดต้องเป็นหลักการที่มีการจัดการ ไม่ใช่แค่ขณะของการค้นพบอย่างฉับพลันโดยบังเอิญ...(บางส่วนจากบทนำ)