องค์ชายอัปลักษณ์ เล่มพิเศษ ผู้กุมอำนาจตัวจริง

แค่มีคนรักเป็นจักรพรรดิ ก็ทำให้เขากลายเป็นขันทีผู้มีอำนาจที่สุดในแผ่นดินอย่างนั้นหรือ?
จางกงกงผู้มีตำแหน่งเป็น ‘พ่อบ้านประจำตำหนัก’ เพิ่งจะรู้เดี๋ยวนี้เอง ว่าเมื่อได้อำนาจที่สามารถเรียกลมเรียกฝนมาครอง ต้องสูญเสียอะไรไปบ้าง
ตอนกลางวันเขาต้องยุ่งหัวหมุนอยู่กับงานราชกิจแทนเจ้าบ้าหวงฝู่เจี๋ย ตอนกลางคืนยังต้องคอย ‘รับใช้’ บนเตียงอีก!
วันๆ จักรพรรดิผู้มีนิสัยบิดเบี้ยวคนนั้นคงคิดแต่จะกดเขากระมัง...
แผ่นดินเป็นปึกแผ่น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจางกงกงจะได้ใช้ชีวิตที่เหลือสบายๆ
แล้วความฝันที่อยากออกท่องยุทธภพล่ะ ความฝันที่อยากสร้างชื่อให้ตัวเองล่ะ!
“ถ้าเอาเวลาหมกมุ่นราคะไปฝึกกำลังภายใน เจ้าจะแพ้ข้าไหม?”
“นี่เจ้าหาว่าข้าป้อแป้หรือ?”
“ไม่ป้อแป้? ถ้าอย่างนั้นเจ้าเอาชนะข้าได้ไหมล่ะ?”
“ข้าจะใช้ความจริงพิสูจน์ให้เจ้าเห็นเอง”
“......”

...จักรพรรดิเป็นตำแหน่งต้องสาปหรือไรนะ?
ไม่อย่างนั้นทำไมจักรพรรดิทุกคนถึงได้งี่เง่ากันหมดแบบนี้!?