ไร้เลือด

บาริกโกกลับมาด้วยนิยายขนาดสั้นที่มีความหนาเพียง 87 หน้า
ด้วยสไตล์การบรรยายที่ยังคงประหยัดถ้อยคำ
ซึ่งครั้งหนึ่งเคยทำให้เขาประสบความสำเร็จมาแล้ว
จากหนังสือ ‘ไหม’ (Silk) เมื่อหลายปีก่อน
บาริกโกเขียนเรื่องได้ทรงพลังปละปล่อยความครุ่นคิดของฅนอ่าน
ให้ลอยอยู่เหนือบรรทัด
ฉากและตัวละครของเขาบรรเจิดในจินตนาการ
ที่เฉพาะเจาะจงไม่ได้เสมอไปว่าเหตุเกิด ณ หนใด และเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เป็นความสวยงามทางจินตนาการที่เชื้อเชิญนักอ่านทั้งหลาย
ให้มาสัมผัสในสิ่งที่เขาเล่า และพร้อมจะหวนระลึกถึงทันทีที่หน้าหนังสือปิดลง

หนังสือบางเล่มมีถ้อยคำยาวเหยียดหากนับด้วยจำนวนหน้า
แต่ทิ้งความรู้สึกว่างเปล่าให้แก่นักอ่านอยู่ร่ำไป
ขณะที่หนังสือบางเล่มประกอบด้วยถ้อยคำเรียบง่ายและสั้นกระชับเพียงน้อยนิด
แต่กลับสื่อความหมายไม่รู้จบจนเกิดความประทับใจ
อเลซซานโดร บาริกโก เป็นนักเขียนอีกฅนที่เกินจะบรรยาย