Anastasia

Vlak na zijn verhuizing ontdekt Boone Sawyer dat hij een wat excentrieke buurvrouw heeft: midden in de nacht dwaalt ze met een rieten mandje en een schaar door haar tuin om bloemen te plukken. Hoewel hij over heel wat fantasie beschikt - hij verdient zijn geld immers met het schrijven van sprookjes - verwondert dit hem. Op een nacht sluipt hij naar buiten en stelt zich achter een haag op. Net voordat hij haar wil vragen wat ze in vredesnaam doet, hoort hij haar in een onbegrijpelijke taal iets bezwerends mompelen. Is de drukte van de afgelopen tijd hem soms te veel geworden? Of is zijn knappe, roodharige buurvrouw écht uit een van zijn sprookjes gestapt?