اندوه عیسی

ولفگانگ بورشرت نویسنده آلمانی سال ۱۹۲۱ متولد شد و در سال ۱۹۴۷ از دنیا رفت. او ۲۶ سال عمر کرد و از او همین یک کتاب برجا مانده است. اما ردپای همین داستان‌ها در کتب درسی دانشجویان زبان آلمانی در ایران و سایر نقاط دنیا به خوبی دیده می‌شود. سیامک گلشیری نویسنده و مترجم شناخته‌شده کشورمان در همان دوران تحصیل و به‌واسطه کتاب‌های درسی‌اش بود که با بورشرت آشنا شد و تصمیم گرفت داستان‌ها و نمایشنامه‌های وی را به فارسی برگرداند.
بورشرت در زمانی می‌‎زیست که دود جنگ جهانی دوم به چشم همه دنیا رفته بود و اگرچه بورشرت و امثال او خار در گلوی نظام هیتلری بودند ولی ترکش‌های جنگ آنها را در امان نگذاشت و سرآخر جان نویسنده جوان را گرفت. بورشرت نویسنده‌ای معترض به حاکمیت بود که چند ماه را به خاطر یادداشت‌هایی که نوشته بود و همراه داشت به زندان افتاد و تا آستانه اعدام پیش رفت. اما سن و سال کم او موجب شد تا مورد تفقد قرار گیرد و به زندگی بازگردد. البته زندگی در جبهه روسیه. او را به خط مقدم فرستادند و در آنجا مدتی بیمار شد. بعد به اجرای نمایش‌هایی برای سربازان پرداخت و بار دیگر به دلیل بذله‌گویی‌های سیاسی‌اش به دردسر افتاد و روانه زندان شد. درآخر سر از اتریش درآورد و جنگ که تمام شد با پای پیاده پشت تانک‌های متفقین به آلمان بازگشت. این نویسنده جوان در کتاب «اندوه عیسی» که چند سال پیش نیز منتشر شده، ۱۷ داستان کوتاه و یک نمایشنامه خیلی معروف دارد به نام «بیرون پشت در». موضوع تمام داستان‌های او جنگ و مصائب آن است. درگیری‌های فردی انسان با موقعیت دشوار و ستیهنده جنگ، دغدغه‌های روحی و کشمکش‌های درونی ناشی از کشت و کشتار جنگ و ترسیم فضاها و نشانه‌های سمبلیک جزو انکارناپذیر داستان‌های این مجموعه است. شخصیت‌های او قربانیانی هستند که به شکلی محتوم در روسیه ۱۹۴۱ به سر می‌برند.