Antigone

In zijn mooiste stuk schildert Sophocles het portret van Antigone, die op vele manieren in conflict met haar omgeving raakt: goddelijk gebod vecht tegen menselijk gebod, individuele ethiek met algemene ethiek, metafysica met materialisme, het vrouwelijke met het mannelijke, openheid met geslotenheid, en de bereidheid tot liefde met dwang en afweer.
Eén daad van verzet heeft Antigone tot de heldin van velen gemaakt. Nadat haar twee broers elkaar gedood hebben, negeert zij het gebod van de heerser van Thebe om in het belang van de stad een van beide niet te begraven. Zij doet dat toch en verspeelt haar leven.
Shelley, Goethe, Hölderlin, Hegel, Kierkegaard, Brecht, Lacan, Irigaray, Heaney : allemaal voelden ze zich aangetrokken door Antgone. Maar waarom precies? De fascinatie voor dit belangrijkste vrouwelijke literaire personage wordt in dit boek invoelbaar gemaakt dankzij een nieuwe, precieze, speelbare vertaling van dit meesterwerk, voorafgegaan door een inleiding over Sophocles' laatste liefde en gevolgd door uitvoerige literaire en filosofische aantekeningen die het stuk op een verrassende manier ontsluiten.