Een modelpaar

'Om ons heen het gerucht van de wereld
Uiteindelijk vervloek je altijd degene met wie je getrouwd bent
Eén nacht van extase, twintig jaar verveling
Maximale levensduur van de begeerte: twee jaar
Haat: echtelijke wrat
Handlangers in de desillusie, één in onverschilligheid
Leugen. Verbittering. Wrok'

In "Een modelpaar" laat Elisabeth Barillé zien dat het ook anders kan. Een gelukkig huwelijk, waarin zelfs plaats is voor een derde. Ik, Val en Ana. Daar is moed voor nodig, en zelfrespect. Want ongeluk is niet, zoals velen denken, de natuurlijke staat van het menszijn.
In haar nieuwe roman rekent één van Frankrijks vrijmoedigste schrijfsters op dichterlijke, filosofische en scherpzinnige wijze af met enkele cliché-opvattingen over liefde, trouw, jaloezie, genot en geluk.