Encyklopedia umarłych

Noc spędził bezsennie, lecz z zamkniętymi powiekami, powstrzymując się od głośnego westchnienia, aby strażnik, z okiem przywartym do judasza, mógł poświadczyć, że skazaniec spał kamiennym snem, jak gdyby czekał go ślub, a nie śmierć. I w dziwnym następstwie czasu słyszał już, jak ów strażnik opowiada w kasynie oficerskim: „Młody Esterhazy, panowie, spał tamtej nocy kamiennym snem, bez jednego westchnienia, jakby przed ślubem a nie przed śmiercią. Ręczę za to oficerskim słowem honoru! Panowie, oddajmy mu cześć!” Następnie słychać było (on słyszał) kryształowy brzęk kieliszków. „Do dna! – Do dna!”