گورستان داستان‌های ناگفته

آلما کروز، شخصیت اصلی داستان، نویسنده سرشناسی است که برای رهایی از داستان‌های نیمه‌کاره‌ای که ذهنش را تسخیر کرده‌اند، تصمیم می‌گیرد گورستانی بسازد و دست‌نوشته‌هایش را در آنجا مدفون کند تا شاید شخصیت‌های رنج‌دیده داستان‌هایش را به آرامش برساند. گورستان داستان‌های ناگفته نشانمان می‌دهد که چطور جهان لبریز از قصه‌هایی است که خیلی‌هایشان هرگز به زبان نمی‌آیند یا می‌خواهیم فراموششان کنیم، اما همیشه سرانجام راه خودشان را پیدا می‌کنند. خولیا آلوارز شاعر و نویسنده آمریکایی دومینیکن‌تبار و یکی از موفق‌ترین نویسندگان لاتین‌بار زمانه ماست. او روایت‌های خون‌بار تاریخ کشور دومینیکن را با ظرافت در تاروپود داستانی گنجانده که اهمیت قصه گفتن و روایتگری را به ما گوشزد می‌کند. این کتاب جدیدترین اثر نویسنده‌ای است که پیش‌تر کتاب مشهورش، در زمانه پروانه‌ها نیز به فارسی ترجمه شده بود.

اگر هر آنچه در درون داری مکشوف سازی، نجات خواهی یافت و اگر هر آنچه در درون داری مکشوف نسازی تباه خواهی شد. آلما کروز، شخصیت‌ اصلی داستان، نویسنده‌ای برجسته است. او برای فرار از سرنوشت تلخ دوست نویسنده‌اش که در تلاش برای به پایان رساندن یک رمان عقلش را از دست داد، تصمیمی عجیب می‌گیرد. آلما قطعه‌زمینی را که در زادگاهش، جمهوری دومینیکن، به ارث برده به گورستانی برای دست‌نوشته‌های ناتمام و شخصیت‌های رها شده‌اش تبدیل می‌کند. اما شخصیت‌هایش آرام نمی‌گیرند. آن‌ها به زندگی بازمی‌گردند؛ می‌خواهند شنیده شوند و سرنوشت‌شان از نو نوشته شود. آلما و فیلومنا، زنی که نگهبانِ گورستان است، با این شخصیت‌ها همدلی می‌کنند و به اسرار آن‌ها گوش می‌دهند. آلوارز در گورستان داستان‌های ناگفته پرسشی بنیادین را مطرح می‌کند: چه کسانی حق دارند قصه‌شان را روایت کنند، و سرگذشتِ چه کسانی برای همیشه دفن خواهد شد؟