مرفی

در ميان رمان‌ های ساموئل بكت، شاعر، نويسنده و نمايشنامه‌ نويس ايرلندی (۱۹۸۹-۱۹۰۶) مِرفی چند شخصيت و طرحی كم ‌و بيش روشن دارد. از بعضی جهات به خود «بكت» شبيه است. زندگينامه‌ نويسان او به خطوط موازي ميان اين رمان و زندگی بكت اشاره كرده‌ اند. گفتنی است بكت در زمان نگارش اين رمان در لندن به روانكاو مراجعه می كرده است.
بكت در همان دوره، عامدانه و به قصد تجربه كردن فضا و روحيه‌ها براي ديدار با «جفری تامپسن»، دوستش، به بيمارستان مي‌رفت. در رمان مطالبي نيز وجود دارد كه به خاطرات و ديده‌ها و شنيده‌هاي بكت از دوران كودكي تا بزرگسالی اش مربوط می شدند. با وجود تمام تمسخرها و شرح‌ های عينی، روشن است كه نويسنده با مِرفي همدلی دارد. اين كتاب در دوره‌ای نوشته شد كه بكت مانند بسياری از نويسندگان هموطن و غيرهموطنش تحت تأثير نويسنده بزرگ ايرلندي «جيمز جويس» بوده است. جويس نيز به بكت اعتنا داشته و گويا دو فصل اول مِرفي را به دليل علاقه‌ای كه به اين رمان داشته از بر كرده بود. رمان مِرفي در ميان آثار ساموئل بكت نيز موقعيتی متمايز دارد. در اين رمان، راوی، بيش از راوي‌های ديگر بكت، از عقايدش مي‌گويد. هر چند هر بار كه اين كار را انجام مي‌دهد، خواننده را ذوق زده مي‌كند اما... .