پرنده‌های هلندی

تازه‌ترين مجموعه ‌داستانِ عباس عبدی در فضا و حال ‏و هوای کتاب‌های گذشته‌‌ی اوست به اضافه‌‌ی مضمون‌هايی نوتر‌و بکرتر. عباس عبدی با کتابِ موفقِ قلعه‌‌ی پرتغالی در اواسطِ دهه‌‌ی هشتاد به شهرت رسيد. او سال‌های طولانی به عنوانِ داستان‌نويس و منتقدِ ادبی فعاليت کرده است و به خاطرِ حضوری طولانی در جزاير و سواحلِ جنوبی ايرانی تجربه‌های منحصر به ‏فردی دارد. پرنده‌های هلندی نيز با توسل به همين تجربه‌ها اغلب روايتِ يک مرد است از جهانِ پيرامونش و ماجراهايی که گاه او در بطن‌شان قرار می‌گيرد و گاه از بيرون به آن‌ها نگاه می‌کند. جهانِ عبدی مملو از حضورِ طبيعت و خاطرات است. ترکيبی که باعث می‌شود نوعی رمزآلود‌گی درش به وجود آيد و مخاطب در پی يافتنِ ريشه‌هايی باشد که اين احساس را ساخته‌اند. تماشای سرنوشت‌ها و گذر از زمان‌های گم‏شده از موتيف‌های هميشگی اين داستان‌نويس باتجربه به شمار می‌آيد. امری که به خاطر سفرها و زيستِ بسيار متفاوت اوست در اين سال‌های طولانی. برای همين پرنده‌های هلندی جهانی می‌سازد که در دلِ داستان‌های آن می‌شود تکه‌های متفاوت و گاه متناقضی ديد از يک قهرمانِ تنها که ايستاده و به جهان چشم دوخته و خيره نگاهش می‌کند؛