پین بال - 1973 - ۱۹۷۳

پین‌بال، 1973 نخستین رمانی است که موراکامی نوشت و نشر بدیل آن را با ترجمه‌ ی کیوان سلطانی اولین‌بار در ایران منتشر می‌کند.
بخشی از متن کتاب:
ناهید سیاره‌ ای بسیار سوزان و پوشیده در ابر است. نیمی از ساکنان آن به‌خاطر گرما و رطوبت جوان‌مرگ می‌شوند. کسی که سی سال عمر کند کار بزرگی کرده است. اما دقیقاً همین عامل باعث شده است که همه‌شان دل‌نازک‌تر شوند. هر ناهیدی‌یی عاشق بقیه‌ی ناهیدی‌ها است. آن‌ها از هیچ‌کس متنفر نیستند، بین افراد فرق نمی‌گذارند و از هیچ‌کس کینه به دل نمی‌گیرند. حتا فحش هم نمی‌دهند. نه قتلی هست و نه جنگی، هرچه هست عشق است و ملاحظه.
آن‌که از ناهید آمده بود و شخصیتی بسیار آرام و خاموش داشت گفت: «حتا اگه کسی هم بمیره، ما ناراحت نمی‌شیم. ترجیح می‌دیم عشق و علاقه رو وقتی نشون بدیم که طرف هنوز زنده‌س. این‌طوری بعد ِمرگش اصلاً احساس پشیمونی نمی‌کنیم.»
«یعنی درواقع دوست‌داشتن‌تونو جلوجلو نشون می‌دین؟»
سرش را به‌نشانه‌ی مخالفت تکان داد و گفت: «هوم... شما هم چه حرفای عجیب و غریبی می‌زنین.»
پرسیدم: «واقعاً همه‌ی کارا بدون هیچ مشکلی انجام می‌شه؟»
گفت: «اگه این‌طور نبود، ناهید زیر غم و غصه مدفون می‌شد.»