설명
یونگ در دستگاه روانشناسی خود، که مبتنی بر پژوهش تجربی است، می کوشد که پدیده های گوناگونی را که به انسان مربوطند - و از جمله دین را - بر بنیاد شیوه های علمی بررسی کند و از توسل به هرگونه ملاحظات فوق طبیعی یا فلسفی بپرهیزد. او، در تبیین مفهوم ها و اعمال دینی، پای فعالیت خلّاق ضمیر ناخودآگاه را به میان می آورد و در عین حال، دین را محصول حالت مراقبه و تذکر و توجه دقیق به بعضی عوامل مؤثری می داند که انسان عنوان «قدرت ظاهر» را به آن ها اطلاق می کند.